Год прошёл, как тебя не стало...
Родной человек никогда не умирает,
Просто рядом быть перестает.
Иногда пытаюсь я представить,
Что он очень-очень далеко живет.
Будто можно написать ему письма..
Рассказать, как я его люблю,
Только ждать ответ - увы бессмысленно,
Там где он - писем больше нет...
Родной человек никогда не умирает,
Просто рядом быть перестает...
Ангелом меня сопровождает,
И любовь к нему, всегда во мне живёт.
Sen aramızdan ayrılalı bir yıl oldu...
Sevdiğin insan asla ölmez,
Sadece yanında olmayı bırakır.
Bazen hayal etmeye çalışıyorum,
Çok, çok uzakta yaşadığını.
Sanki ona mektup yazabilirmişim gibi...
Onu ne kadar sevdiğimi söyleyebilirim,
Ama bir cevap beklemek - ne yazık ki, anlamsız,
Onun olduğu yerde - artık mektup yok...
Sevilen kişi asla ölmez,
Sadece orada olmayı bırakır...
Bir melek gibi bana eşlik eder,
Ve ona olan aşk her zaman içimde yaşar.